Gisteren vertelde ik al over de leibandkwestie in Brussel-stad. Daarjuist zijn we nog eens met de poesie in onze straat gaan wandelen. Enfin, niet ver, en met een koppige poesie die vaak gewoon stokstijfsteendood bleef stilstaan. Bij momenten leek het alsof ik met een koppige ezel aan de leiband rondliep in plaats van met een poes. Hier is een fotootje van de stokstijfsteendode poes:
Haha, zo grappig :) 't Is misschien daarom dat je niet vaak katten aan de leiband tegenkomt, omdat ze schrik hebben en koppig zijn? :)
BeantwoordenVerwijderenHaha, ocharme, nu wilt ze niet ofwat :)
BeantwoordenVerwijderenWandelen aan de leiband in de gang van het gebouw = ok, maar een eindje buitengaan gaat het petje van de poes voorlopig nog te boven :) Maar ik ga haar lokken met snoepjes! Hihi.
BeantwoordenVerwijderenKatten hebben nu eenmaal een eigen willetje dat vaak bijzonder sterk is :-) Maar juist daarom zijn ze zo prachtig!
BeantwoordenVerwijderenGewoon volhouden, ze gaat het leuke van het rondwandelen wel ontdekken :-)